Iz Kazablanke se za manje od sat vremena prebacujemo u Rabat, glavni grad Maroka i drugi po veličini. Leži na ušću reke Bu Regreg u Atlantski okean; preko reke je grad Sale, koji se administrativno vodi kao poseban, ali je zapravo spavaonica Rabata.
Osnovan je u dvanaestom veku kao ribat, utvrđena vojna postaja za vojsku koja je trebalo da krene u rat protiv Španije. Treći almohadski vladar preselio je ovamo prestonicu i nazvao je Ribat al-Fatah, „Pobednička tvrđava”, od čega potiče današnje ime.
Gnezdo gusara
Rabat ima i burnu prošlost. Posle 1609. godine Rabat i Sale postali su utočište andaluzijskim Mavrima proteranim iz Španije. Oni su osnovali gusarsku državicu Bu Regreg, koja je opasno ugrožavala plovidbu Mediteranom. Trebalo je više od dva veka i zajednička akcija evropskih pomorskih sila da se gusarstvo suzbije. Od 1912. godine Rabat je prestonica francuske kolonije Maroko, umesto dotadašnjeg Fesa.
Groblje na rimskim ruševinama
Obilazak počinjemo nekropolom Šela, na jugoistoku grada. To je mesto gde su sahranjene generacije sultana dinastije Marinida, a izgrađeno je na ruševinama antičkog grada koji su Rimljani osnovali oko 40. godine nove ere, a i on sam na još starijem feničanskom naselju. Slojevi na slojevima: Feničani, Rimljani, Berberi, pa marokanski sultani, svi na istom mestu.
Toranj koji nikad nije dovršen
Najznačajniji spomenik je Toranj Hasan, minaret džamije koja je krajem dvanaestog veka trebalo da bude najveća na svetu. Ali graditelj, isti onaj Jakub al-Mansur koji je podigao Kutubiju u Marakešu i Hiraldu u Sevilji, umro je pre nego što je dovršio delo. Minaret je dostigao četrdeset četiri metra, otprilike pola predviđene visine i tako ostao zauvek. Od same džamije ostalo je dvesta stubova i počeci nekoliko zidova.
Pored nedovršenog tornja nalazi se mauzolej Muhameda Petog, kralja koji je Maroku doneo nezavisnost, pa staro i novo stoje jedno pored drugog.
Grad bez bila
Smeštamo se u hotel „Rive”, naše poslednje konačište u Maroku. Posle večere pokušavamo kratku šetnju, ali brzo odustajemo i vraćamo se na počinak.
Rabat je bio naše poslednje boravište u Africi. Upoznali smo neke od njegovih najvažnijih znamenitosti, ali nekako nam je, sem možda u Marakešu i medini u Fesu, svuda nedostajao onaj pravi susret sa duhom grada, sa njegovim bilom.