U ulici Filipa Filipovića, takoreći u strogom centru grada, gradi se jedna ružna građevina. Čak i one zgrade koje su nikle u doba socijalizma, a nalaze se u istoj ulici, imaju neki arhitektonski pečat. A u blizini se nalaze i zdanja za koja se stvarno može reći da su građevinski simboli Čačka — Pušeljića kuća i zgrada Pošte.
Zgrada Pošte je prvo modernističko zdanje u Čačku, napravljeno 1938. godine. Arhitekta Jovan Ranković je koncept polukružnog zdanja primenio i na jednoj mnogo poznatijoj građevini, Domu sindikata u Beogradu. Pošta je i primer građevine na kojoj je pokazano da se nadgradnja može uraditi na pravi način. Samo kad se hoće. Šezdesetih godina prošlog veka zgradi je dodat još jedan sprat u istom stilu; jedina razlika bila je u neznatnoj nijansi veštačkog kamena kojim je obložena fasada.
U pešačkoj zoni nalazi se zdanje hotela „Beograd”, građeno za istu namenu — samo se hotel tada zvao „Kren”, po porodici koja ga je sagradila. Otvoren je 1. januara 1900. godine i praktično nije menjao delatnost punih sto dvadeset pet godina. Rekonstrukcijama, pa i onom najvećom iz sedamdesetih godina, očuvan je izgled originalne fasade.
Od starih zdanja u Čačku svakako treba pomenuti zgrade Gimnazije, Načelstva i Ekonomske škole. Izgradnja Gimnazije započeta je 1912. godine, ali je prekinuta zbog Prvog svetskog rata; nastavljena je 1924. i konačno završena 1927. godine. Projekat je uradio arhitekta Dragutin Maslać.
Zgrada Okružnog načelstva podignuta je 1875. godine. Objekat ima prizemlje i sprat i bio je namenjen za smeštaj Okružnog načelstva i Okružnog suda. Danas se u njemu nalazi Međuopštinski istorijski arhiv. Skver na kome se nalaze pomenuta zdanja upotpunjuje crkva Vaznesenja Gospodnjeg. Pretpostavlja se da potiče iz dvanaestog veka i da ju je sagradio župan Stracimir, brat Stefana Nemanje.
Ono što drugi nemaju
Čačak je poznat kao rodno mesto slikarke Nadežde Petrović. Na nju nas podsećaju spomenik ispred zgrade Gimnazije, rad Ivana Meštrovića, i galerija „Nadežda Petrović” preko puta Narodnog muzeja.
Čačanski Narodni muzej nalazi se u Gospodar Jovanovom konaku, sagrađenom 1835. godine. Na njemu se nalazi jedini sačuvani originalni grb autonomne Kneževine Srbije. Ne zna se tačno ko je osmislio i naslikao likovno rešenje grba — bili su to ili slikar Uroš Knežević ili prota Janko Mihailović Moler. Rodom iz dragačevskog sela Negrišori, Moler je bio i jedan od starešina iz Drugog srpskog ustanka.
Na čačanskom groblju nalazi se jedinstvena Spomen-kosturnica poginulim ratnicima 1912–1918, poznata i kao Spomenik ratnicima četiri vere. Na spomeniku su uklesani simboli četiri verske zajednice — pravoslavne, katoličke, islamske i jevrejske. Po zamisli čačanskog inženjera Isidora Janjića, sagradio ga je kamenorezac Frančesko Berbelja, otac poznatog vajara Oskara Berbelje. Stariji Čačani setiće se kamenorezačke radnje Frančeska Berbelje, preko puta nekadašnjeg bioskopa „Prag”. Porodica Berbelja će, iako doseljenici, ostaviti značajan trag u Čačku na početku dvadesetog veka.
Ovim ću završiti priču o simbolima Čačka. Ostalo je još mnogo toga što nisam pomenuo — neka nešto ostane i za novu priču o Čačku koga više nema. Sigurno je da mnoga značajna mesta nisam pomenuo, što će pažljivi čitalac primetiti, a možda i zameriti. Zato se izvinjavam svima koji misle da sam nešto propustio. Srećna je okolnost što se sve to može ispraviti.