Kao i svi gradovi, i Čačak ima svoje kvartove, koji imaju svoja imena. Po pravilu su vezana za objekte koji su se tu nalazili, za ljude koji su tu živeli ili za poslove koji su se tu obavljali.
Zanimljivo je da u Čačku postoje delovi grada koji nose imena kakva se sreću u Beogradu, ali i u drugim gradovima, na primer Košutnjak, Palilula ili Ciganmala. Neki delovi grada imaju jedinstvena imena, kao što je deo Čačka na istočnoj strani koji se naziva Avladžinica. Taj naziv, jedinstven na nivou Srbije, miri helensko, tursko i slovensko-srpsko jezičko i istorijsko nasleđe. Može se prevesti kao prostrano polje za odmor i nadmetanje. Kada je taj deo grada dobio ovo ime, nije poznato. Ali možda nije slučajno da je tamo pedesetih godina prošlog veka bio čačanski hipodrom, a i danas se tu nalazi stadion fudbalskog kluba „Remont”.
Ako bi nekog od mlađih žitelja Čačka upitali gde se nalazi Prćilovica, gotovo sam siguran da ne bi znao. Ali svi znaju gde je hotel „Morava”, koji se upravo tu i nalazi.
Mnogi delovi grada dobili su ime prema stambenim naseljima podignutim na njima. „Velika kolonija” podignuta je za smeštaj porodica radnika fabrike „Sloboda”; i sam hotel „Morava” izgrađen je kao samački hotel za radnike istog preduzeća. U blizini fabrike nalazi se naselje „Mala kolonija”, verovatno izgrađeno za smeštaj radnika koji su radili na izgradnji fabrike, a kasnije korišćeno i za radničke porodice.
U novije vreme dobili smo kvartove „Stari Autoprevoz”, jer je stambeno naselje napravljeno na mestu nekadašnje garaže „Autoprevoza”. Ili „Kaluđerice”, prema naselju čije su zgrade pomalo podsećale na časne sestre. Konačno, „Avenija” je dobila ime prema nazivu izgrađenog naselja — pa se i ulica u njemu tako naziva, iako se zvanično zove drugačije.
Pomalo zaboravljeno
Možda bi ponešto od naziva mesta u Čačku moglo da se nađe i u popularnim pab-kvizovima. Na primer: na šta se misli kad se kaže „Kod table hotel Morave”, „Kod Jezdinca”, „Kod Moravice”, „Kod Proletera” ili „Kod Car Lazara”?
Raskrsnica ulica Kneza Miloša, Kneza Lazara i Amidžine u mom detinjstvu bila je poznata kao „Jezdinac”. Da li se tu nekada nalazila neka kafana ili radnja tog imena, nije mi poznato. Kada je na mestu nekadašnje berbernice otvoren kafić „Čarli”, ova raskrsnica je među mlađim Čačanima postala poznata pod tim imenom. Kafić odavno ne radi, ali dijagonalno od tog lokala postoji popularna picerija „13″, pa se danas često koristi i taj naziv.
Stariji Čačani uglavnom znaju da su simboli pojedinih mesta u gradu bile kafane. Takav je slučaj sa „Moravicom”, „Proleterom” i „Car Lazarom”. Nažalost, od pomenutih kultnih čačanskih kafana radi još jedino „Car Lazar”. Lokalu gde se nalazila „Moravica” odavno je promenjena namena, a zgrade u kojoj je nekada bila kafana „Proleter” na Avladžinici uskoro više neće biti.
Na mestu gde se ulica Svetog Save odvaja od ulice Vojvode Stepe stajao je putokaz ka hotelu „Moravi”. Tu je bila i stanica gradskog prevoza na liniji Atenica–Sloboda. Da bi putnike upozorio na koju se stanicu stiže, kondukter je izgovarao: „Tabla hotel Morave.” I tako Čačani ovu raskrsnicu krstiše istim imenom.
Žitelji ulice Kneza Miloša, odnosno Ivanjičkog sokaka, imali su čast da se u njoj zažive prve ovovremenske novotarije. Bile su to prva picerija „Sendi”, prvi kafić „Čarli” i prvi butik „Aura”. Kad sam već kod ulice u kojoj sam rođen i u kojoj i danas živim, moram da pomenem još dve nekadašnje kafane: onu poznatu kao „Desimirova kafana”, u kojoj se sada nalazi pečenjara „Janković”, i kafanu „Dragačevo”, poznatu kao „Kod Crnogorca”.